• Concurrentie

    Concurrentie

    Regelmatig krijg ik de vraag of ik met mijn onderneming veel concurrentie heb. Jazeker, die is er. Onlangs las ik een bericht dat Nederland nu 1.730 uitvaartonderneming telt, waarvan er 1.285 ‘eenpitters’ zijn, zoals ik. De laatste drie jaar zouden er zo’n 300 nieuwe bedrijven gestart zijn, terwijl het sterftecijfer stabiel is.

    Dus ja, ik heb concurrentie. Is dat erg? Natuurlijk niet. Ik heb uitstekende contacten met meerdere collega’s, met wie ik op een prettige manier samenwerk. We huren elkaar in, of ik maak gebruik van de faciliteiten, zoals rouwauto’s. Dus nogmaals, er is concurrentie, maar ik zie dit niet als bedreiging, maar juist als kans tot samenwerking.

    De toename van het aantal bedrijven geeft de klanten een keuze, die er vroeger veel minder was. Er valt veel te kiezen, op alle gebieden.

    Dat het aantal bedrijven is toegenomen is een feit, of er nu teveel zijn weet ik niet. Ik ben er niet zo mee bezig, en beter kan ik mij concentreren op mijn eigen onderneming, en daarnaast de samenwerking met collega’s verder uitbreiden.

  • Afgelopen week gelezen in het FD (een zin uit een artikel over kosten van een uitvaart): ‘Gemiddeld kost een uitvaart tussen de € 7000 en € 10.000. Dat is een ruime marge. Dat komt doordat er allerlei keuzes gemaakt moeten worden die duur of goedkoop kunnen uitvallen. Het begint al met de kist. Wie kiest voor spaanplaat met eiken fineer, is voor zo’n € 400 klaar. Wie een massief eiken kist wil, is minstens het dubbele kwijt’.

    Het zijn forse bedragen. Vorig jaar zag ik vergelijkbare bedragen in een artikel van de Consumentenbond. Ik heb daar toen een column over geschreven. Ik zal deze niet herhalen. De lezer wil ik echter wel graag meegeven kritisch te zijn, want het kan echt voor minder, zonder in te leveren aan stijl en sfeer.

     

  • Amsterdam

    Amsterdam

    Hoewel Amsterdam veel uitvaartondernemingen kent, kom ik – vanuit Baarn – toch regelmatig in de hoofdstad. Er zijn diverse crematoria en begraafplaatsen. In het nabij gelegen Amstelveen ligt natuurlijk het bekende Zorgvlied. Sinds dit jaar kunnen daar ook crematies plaatsvinden.

    Voor het opbaren van de overledene is er minder keuze. Tot voor kort moest ik – als een thuisopbaring niet wenselijk was – uitwijken naar uitvaartcentra van grote organisaties. Met de komst van een afscheidshuis (www.afscheidshuisamsterdam.com) is daar nu verandering in gekomen. Afgelopen weekend was de opening. Het is een afscheidshuis zoals ik dat graag zie: flexibel, onafhankelijk, keurig ingericht met twee 24-uurs kamers, en nette tarieven.

    Regelmatig wordt me gevraagd of ik het niet vervelend vind zo ver van huis te werken. Nou, dat valt reuze mee. Als ik buiten de spits kan rijden, ben ik binnen 25 minuten in Amsterdam. Nog nadelen? Ja, de parkeertarieven 🙂

     

     

  • Wintertuin in Baarn

    Wintertuin in Baarn

    In het Cantonspark in Baarn is een Wintertuin. Dit rijksmonument is gebouwd in 1914/1915, en is van cultuurhistorische waarde vanwege de voormalige botanische functie. De Wintertuin is nog niet zo lang geleden gerenoveerd, maar staat al jaren leeg. Eerdere pogingen van een geïnteresseerde exploitant zijn gestrand, en nu gaat de gemeente Baarn alsnog een voorstel indienen om de Wintertuin nieuw leven in te blazen. Onder de door de gemeente te stellen voorwaarden mag de Wintertuin in gebruik worden genomen door een exploitant. Zij kunnen zich met hun ideeën aanmelden bij de gemeente.

    In de tussenliggende periode zal de gemeente de Wintertuin openstellen voor (beperkt) gebruik. Deze week bezocht ik een informatiemarkt in de Wintertuin, georganiseerd door de gemeente, waarin zowel de tijdelijke als de permanente plannen uiteengezet werden. Voor het tijdelijk gebruik zijn ook uitvaartdiensten mogelijk. De Wintertuin lijkt me hier zeer geschikt voor. De locatie en het park zijn prachtig. Ik zal me dus zeker verder laten informeren over de mogelijkheden.

    Al wandelend in de Wintertuin kreeg ik inspirerende ideeën over de Wintertuin. Het zou een geweldig en bijzonder uitvaartcentrum kunnen zijn, met o.a. een aula en familiekamers. Wellicht moet ik eens uitzoeken hoe crowdfunding werkt…..

  • Oude natuurbegraafplaatsen

    Afgelopen weekend was ik in Drenthe, en nam ik een kijkje bij de oude natuurbegraafplaatsen die daar liggen. De hunebedden. Ik had ze nog nooit gezien. Grote stenen grafkelders (restanten) waarin het boerenvolk zijn doden bijzette. Zo’n 5.000 jaar geleden. De grote keien zijn destijds ‘bezorgd’ in de ijstijd. En ze zijn echt heel groot, en zwaar.

    Een hunebed bestaat uit rechtopstaande keien, waarop platte dekstenen liggen. Aan de uiteinden liggen sluitstenen. Het graf werd bedekt met zand zodat slechts een heuvel zichtbaar bleef. Echter, de meeste hunebedden zijn niet meer compleet. Ze werden (vanaf de Middeleeuwen) als ‘heidens’ beschouwd, en de stenen werden soms verwijderd, beschadigd, en zelfs gebruikt als fundering van kerken. In de vorige eeuw zijn sommige hunebedden gerestaureerd.

    Ik vroeg me af hoe de stenen destijds werden vervoerd. Ik zag plaatjes van boomstammen, touwen en sterke mannen. Heel bijzonder.

    Bijgevoegde foto’s zijn van de twee hunebedden in Noord-Sleen. Als je er zo dichtbij staat maakt het erg veel indruk.

    Hunebed1

  • Weer een nieuw crematorium

    Weer een nieuw crematorium

    Deze week is het nieuwe crematorium in Hilversum in gebruik genomen. Het is ingepast in de bestaande bebouwing van begraafplaats Zuiderhof. Jaarlijks zullen er maximaal 600 crematies plaatsvinden. 10 september organiseert het crematorium een open dag.

    Hoewel het aantal crematies, ten opzichte van het aantal begrafenissen, nog steeds stijgt, groeit het aantal crematoria wellicht nog harder. In Utrecht is Domstede gestart, en Zorgvlied heeft dit jaar ook een crematorium. Naar verwachting zal ook in Laren (op de grens met Baarn) een crematorium gebouwd worden.

    In de vakbladen lees ik dat er overcapaciteit dreigt. Dat is uiteraard een zorg voor de exploiterende organisatie (bedrijf of gemeente), maar het betekent ook dat er meer keuze is.

     

  • Numbers

     

    ‘Hoeveel heb jij er al?’. Een vraag die mij vaak gesteld wordt door collega’s en leveranciers. Het gaat dan om het aantal uitvaarten, en dat blijkt dus erg belangrijk te zijn. Ik ben niet zo van de ‘aantallen’, en al helemaal niet van het elkaar bestrijden wie ‘de meeste’ heeft.

    Natuurlijk wil ik inkomen genereren uit mijn werk. Maar kwaliteit gaat boven kwantiteit. Ik vind het eervol werk, en scherp bewaak ik de door mij zelf opgelegde zorg en precisie. En als ik het te druk heb? Dan doe ik een beroep op een vaste collega, die dezelfde werkwijze en denkwijze heeft.

    In september is de ‘uitvaartvakbeurs’ in Gorinchem. Ik ga daar heen, om te kijken of er nieuwe ontwikkelingen en/of producten zijn. En om bij te praten, en ervaringen uit te wisselen. Als door iemand de vraag gesteld wordt, informeer ik – zoals gebruikelijk – naar de achterliggende waarde van de vraag. En daarna gaan we het ergens anders over hebben.

  • What else?

    What else?

    Vorige week dinsdag werd me weer duidelijk waarom ik zo vaak een concert van Bruce Springsteen heb bezocht. De man stelt nooit teleur, en elke keer na zo’n marathonconcert ga ik naar huis met het gevoel van hoop. Of, zoals de Volkskrant schreef: ‘er is niets verloren’.

    Tijdens mijn uitvaart zullen alleen maar nummers van hem te beluisteren zijn. Mijn directe omgeving zal hierover niet verbaasd zijn. De nummers, en de volgorde, heb ik vastgelegd. Op papier. Een aantal jaren geleden zijn mijn vrouw en ik hier een avond voor gaan zitten, en hebben elkaars uitvaartwensen uitgewisseld en opgeschreven. Jaarlijks bekijken we het weer, en soms brengen we wijzigingen aan.

    Regelmatig ontvang ik mensen die willen praten over hun uitvaartwensen, en dit graag willen vastleggen. Ik zie het als mijn taak hen zo volledig mogelijk te informeren, en ook alternatieven voor te leggen waar ze misschien nog nooit van gehoord hebben. Het is niet ongebruikelijk dat er meerdere afspraken nodig zijn, om mensen tussentijds gelegenheid te bieden er goed over na te denken. Ook over muziek wordt soms uitgebreid nagedacht.

    Welke muziek wordt op uw uitvaart gespeeld?

  • 21 mei open dag bij De Uitvaartregisseur Hans Scheerder

    21 mei open dag bij De Uitvaartregisseur Hans Scheerder

     

    Een verhuizing is altijd een mooi moment om de deuren weer eens open te stellen voor het publiek. Maar de vraag die daarop volgt is: wat valt er dan te zien?

    Onze branche leent zich minder goed voor uitgebreide ‘acties’, want het blijft een minder prettig onderwerp. En waarom zou je ergens naar gaan kijken waar je niet over na wilt denken? Toch weet ik uit ervaring dat er zomaar iets kan gebeuren, waardoor je ineens wel na moet denken over hoe je een afscheid van het leven regelt.

    En is dat werkelijk zo eng? Dat is natuurlijk voor iedereen anders, maar ik kan u alvast een idee geven wat er zoal te zien valt als u besluit a.s. zaterdag even binnen te lopen.

    We hebben uiteraard heerlijke koffie of thee, met iets lekkers erbij. Op een monitor kunt u impressies zien over de mogelijkheden bij een uitvaart. Tevens hebben we een informatiehoek met allerlei brochures en catalogi van o.a. uitvaartkisten, rouwkaarten en afscheidslocaties. Ook staan er enkele uitvaartkisten. Daarnaast is er informatie over levenstestamenten, schenken en de belastingaangifte na het overlijden.

    Indien u een kostenindicatie wilt ontvangen over de door u gewenste uitvaart, dan kan deze direct gemaakt worden.

    U bent a.s. zaterdag van harte welkom op de Eemnesserweg 25, tussen 10:00 en 16:00 uur.

     

  • De rouwauto

    De rouwauto

    Vorig jaar las ik een bericht op Facebook van een collega uit Heerhugowaard. Haar rouwauto was gestolen. Het bleek te gaan om een Volvo V70, die door haar werd ingezet als rouwauto. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Immers, we hebben zelf ook zo’n auto. Ik zocht contact met haar, en ze informeerde me over de aanpassingen die ze had verricht om de Volvo als rouwauto in te kunnen zetten.

    Eind vorig jaar heb ik met een vriend een invoerplank gemaakt in onze Volvo, en sindsdien kan ik de auto aanbieden als rouwauto. Wat blijkt? Bij meer dan de helft van de uitvaarten die ik organiseer wordt gekozen voor de Volvo. Naast het schappelijke tarief gaat het de mensen ook om het feit dat zij geen behoefte hebben aan een ‘echte’ rouwauto. En als nabestaanden juist wel een bijzondere rouwauto wensen, dan zorg ik hiervoor.